Hoe laat je een nalatenschap achter die generaties beïnvloedt?

Illustraties van een Nederlands dorp met een kerk, gemeentehuis en school met daarboven potret van Petrus van Cooth

Vandaag zat ik op de bank te kijken naar  het NOS Jeugdjournaal met mijn kinderen. Een item over basisschool De Oversteek in Liempde (Noord-Brabant) trok meteen mijn aandacht.
De school had een nieuw schoolplein gekregen, compleet met glijbanen, water, veel groen en een touwbrug.
Dit allemaal betaald door iemand die al meer dan 120 jaar geleden is overleden: Mr. Petrus Franciscus van Cooth (1819–1901).

Illustratie van de kringloop van goed doen met een grote boom met vruchten in het midden,omringd door scenes met pijlen ertussen.

Wie was Petrus Franciscus van Cooth?

Van Cooth was provinciesecretaris (griffier) van de Provinciale Staten van Noord-Brabant, ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en officier in de Orde van de Eikenkroon.

Hij was een welgestelde en hoogopgeleide man, maar bovenal iemand met een visie.
Bij zijn overlijden liet hij zijn fortuin ruim ƒ1.300.000, tegenwoordig meer dan 1,7 miljoen euro  na aan de gemeenten van Noord-Brabant en Gelderland, met één duidelijke wens:

Het geld moest ten goede komen aan kinderen en onderwijs.

 

Een erfenis met blijvende impact

Meer dan een eeuw later speelt zijn erfenis nog steeds een rol. De rente en beleggingen hebben ervoor gezorgd dat er een blijvend fonds ontstond, waaruit projecten zoals het schoolplein in Liempde worden betaald.

Een kind in het Jeugdjournaal zei het treffend:

“Veel rijke mensen geven hun geld uit aan villa’s, maar deze meneer gaf het aan iets dat kinderen blij maakt.”

Wat we kunnen leren van Van Cooth

Zijn verhaal raakt aan een universele vraag:
Hoe laat jij een nalatenschap achter die generaties na jou beïnvloedt?

Als docent, ouder en bewoner van Boxtel raakt dit mij persoonlijk. Liempde ligt op nog geen tien minuten afstand, en het idee dat één daad van vrijgevigheid van meer dan een eeuw geleden vandaag kinderen laat spelen en leren, is ongelooflijk krachtig.

Het doet me denken aan moderne voorbeelden van sociale impact zoals Jandino Asporaat, die recent naar Curaçao verhuisde om bij te dragen aan duurzame projecten en onderwijsinitiatieven in het Caribisch gebied.

Of aan mensen op Aruba, Bonaire en Curaçao die met beperkte middelen landbouwprojecten, schooltuinen of ecotoerisme-initiatieven opzetten. Zij volgen, bewust of onbewust, hetzelfde principe: een zaadje planten voor de toekomst.

Verbinding met de Caribische eilanden

Net als Van Cooth’s erfenis in Nederland, zien we op de ABC-eilanden steeds meer initiatieven die investeren in kennis, duurzaamheid en gemeenschapszin.
Of het nu gaat om een bijenproject op Aruba, een schooltuin in Curaçao of duurzame landbouw op Bonaire — ze dragen allemaal bij aan een culturele nalatenschap van zorg en verantwoordelijkheid.

In mijn boek Roots and Renewal schrijf ik over diezelfde gedachte:

“De aarde is ons toevertrouwd. We zijn hier niet om te nemen, maar om te bewaren en door te geven.”

 

Een nalatenschap van waarden

Petrus van Cooth liet geen standbeeld achter, maar iets veel groters: een levend voorbeeld van hoe één persoon blijvende verandering kan brengen.
Zijn nalatenschap bewijst dat ware rijkdom niet ligt in bezit, maar in de impact die je nalaat.

Lees ook

 

Ilustratie met drie tijdsdelen links een sepia verleden met Petrus van Cooth en het overdragen van zijn erfenis, in het midden een boom die vruchten van zijn nalatenschap toont als onderwijs, gemeenschap en geborgenheid en rechts kinderen die een jonge boom planten in een duurzame toekomst met groene huizen en zonne-energie
Winkelwagen